Месечне архиве: фебруар 2014

tea falco

bernardo bertolucci, jacopo olmo antinori i tea falco

bernardo bertolucci (16. mart 1940.) je svoj film „ja i ti“ (io e te) uradio prema istoimenom romanu niccola ammanitija(25. septembar 1966.), ali se nije striktno držao knjige. u formiranju glavnih likova, lorenza i olivije, najveći uticaj su imali glavni glumci, oni kao privatne ličnosti.  kada po podrumu gledamo olivijine fotografije, to su fotografije koje je napravila tea falco (1986)  koja glumi oliviju.  sa 13 godina počela je  da se bavi fotografijom i 2011. dobila prestižnu nagradu il premio basilio cascella. diplomirala je komunikologiju. glumi i u pozorištu, piše, bavi se video artom… to da je olivija fotograf nije stajalo u scenariju, ali kada je upoznavši teu bertolucci otkrio taj deo njene ličnosti uneo je u film. pre snimanja dao joj je zadatak da pogleda „shanghai express“ josefa von sternberga sa marlene dietrich. posebno zbog scene kada će se olivija pojaviti u filmu. obratio je pažnju i na „blonde venus“ u kom se marlene pojavljuje u kostimu gorile. i tea u film ulazi tajanstveno, u dugom crnom, krznenom kapatu… ona, sicilijanka.

when she enters the scene she’s wearing this black fur. the camera follows the fur and you don’t know if it’s an animal or not. i was also thinking of blonde venus where she’s wearing the gorilla outfit and she takes off the hat and this blonde beauty is revealed. i was reminded of that. i wanted that long, long fur because it reminded me that with a movie, you say something, then another movie goes on with what you say and another one and another one. i feel that directors i like are influenced by other directors i like.  (bertolucci)

marlene deitrich, shanghai express (1932.)

marlene dietrich, blonde venus (1932)

 

tea falco io e te

the first time i met tea falco, i asked her: “what are you thinking?” and she replied: “that it would be nice not to have points of view. we would never argue.” i ended up putting that line in the movie. she’s really a very special girl.

BERNARDO BERTOLUCCI

i zaista, reč je o posebnoj osobi. i njen ulazak u taj podrum u kom se lorenzo privremeno krije u svojoj klaustrofiliji je takav, poseban.

ovo je njen site: www.teafalco.com

tein homage wong kae waiu

njene fotografije sicilijanske

tea falco za gray magazine, photo by stefania paparelli

neke njene fotografije, autoportreti:

il vestiario non era quello di un detenuto, 
ma di un uomo che lavorava col sudore la terra e usava le mani per fare tutto,
anche per sognare. 

– tea falco

muzika iz filma „ja i ti“, italijanska verzija „space oddity d. bowiea

„the film ends on a david bowie track where he sings in italian. where did you find that?

it was a long, long time ago. a friend in los angeles let me hear it. the italian version of space oddity – have absolutely no idea why he made it, but he did. i know that I was so happy to have bowie singing in italian and then to have him singing the original version over the end credits. it was like a little present to those who love bowie.(bertolucci za little white lies)

tea falco i jacopo olmi antinor

bertolucci i tea falco

Advertisements

Оставите коментар

Објављено под Art, movie, photography

knjiga za preporuku

„če koji je širom obe amerike prepoznao nametljivi totalitarizam hranjen imperijalizmom usa i koji je kapitalizam stavio pred sud istorije, sveden je na neku vrstu honorarnog revolucionara – njegova slika postaje modni detalj ugledne srednje klase, njegovu beretku nosi čivava koja govori u reklami za taco bell, a njegove vojne košulje postaju deo inventara eksluzivnih butika. — to je daleko od poštovanja koje se čeu odaje širom latinske amerike: od fotografija koje se čuvaju u predsobljima domova kao u hramu, do njegovog portreta visokog pet spratova koji krasi zgradu vlade na trgu revbolucije na kubi; od uzvika kubanskih studenata „seremos come che“(bićemo kao če) do protestanata od sjudad de meksika do porto alegra u brazilu koji nose njegovu sliku na transparentima; sve do  njegove sekularne kanonizacije od strane campesinosa u la igeri. međutim, u komercijalizovanom čeu spajaju se numen i numizmatika. —njegova smrt trebalo bi da pruži nešto više od prilike za sitne trgovce da njegovu sliku pretvore i kičaste objects d’art i u jeftinim prodavnicama suvenira koje prodaju legendu o njemu. nedelju dana pre nego što je oktobra 1997. na kubi održan pomen čeu, njegova kćerka aleida gevara osudila je komercijalizaciju uspomene na njenog oca, za koju je rekla da predstavlja antitezu čeovoj politici. rekla je: „ne volim da vidim lice mog oca na pepeljarama i zadnjem delu nečijih farmerki. to je markentilizam. to je oportunizam. ti ljudi samo hoće da se obogate. ali gajim nadu da postoje neki mladi ljudi što se ne ugledaju na imidž koji je u modi, već tragaju za čovekom u globalnom društvu koji gubi sve svoje vrednosti.“

ovo je odlomak iz knjige „če gevara, paulo freire i pedagogija revolucijepetera mclarena koja se pojavila u novoj biblioteci eduke „pedagoška raskršča“. knjiga za svaku preporuku! o peteru mclarenu profesoru na kalifornijskom univerzitetu u la, koji liči pre na člana nekog rock banda nego na univerzitetskog profesora, više nekom drugom prilikom…

peter mclaren

15. maj 1960. , che se takmiči u pecanju protiv hemingwaya. fotografisao alberto korda

Оставите коментар

Објављено под pedagogy, revolution